De dag waar we allemaal naartoe hebben geleefd, maar die nu wel erg snel is gekomen is aangebroken: vandaag is mijn laatste stagedag.  Alle opdrachten zijn af en ingeleverd. Het eindgesprek heeft plaatsgevonden en de stage is met een voldoende afgerond.

Het is wel vreemd om dan nog 1 ochtend de wijk in te moeten. Nog 1 ochtend cliënten helpen, een echte verpleegkundige zijn. Volgende week moeten we weer gewoon de schoolbanken in en kunnen we ons weer student voelen. Relatief uitslapen. Relatief laat naar bed. Relatief vrij weekend.

Nu moet ik gedag zeggen tegen mijn favoriete en minder favoriete cliënten. We mogen het niet hardop zeggen, maar als we heel eerlijk zijn hebben we die allemaal. Maar ik heb niet iedereen in mijn route die ik gedag zou willen zeggen. En hoewel ik deze mensen nog maar 10 weken ken, moet ik toegeven dat ik ze echt ga missen.

Nog 1 ochtendje de wijk in en dan ben ik weer student. Misschien toch maar een 0-uren contract tekenen ergens?

Renee