Marokko komt steeds dichterbij, het spannende gevoel neemt toe. Afgelopen zomervakantie ben ik in Frankrijk geweest en daar heb ik twee weken lang bijna dagelijks prachtige wandelingen gemaakt. Geweldige natuur en heerlijk weer. Twee weken geleden ben ik in uitgebreid getest op de sportafdeling van de Isala kliniek in Zwolle. Met de echo is mijn hart van alle kanten bekeken, bloeddrukmetingen in, tijdens en na inspanning, een ECG en een fietstest. Nou, ik mag mee hoor en be-hoor tot de fitte Nederlanders. Toch goed om te horen. Zeker omdat ik een paar dagen later 50 jaar zou worden.

Tevens die dag al mijn wandelspullen ontvangen. De beste kwaliteit die er is. Prachtig! Mijn regenpak en donzen slaapzak heb ik in de Belgische Ardennen uitgeprobeerd. Mijn gezin had mij een weekendje Ardennen cadeau gedaan. Heel gezellig, maar wel nat en koud. Maar mijn regenpak heeft mij in ieder geval drooggehouden en mijn slaapzak mij heerlijk warm. Helaas, mijn kinderen willen nooit meer kamperen.

Mijn rugzak heb ik tijdens een wandeling in Delftse Hout uitgeprobeerd. Waar stop ik mijn waterzak, hoe op mijn rug, waar kan ik mijn stokken het beste laten etc. Toch wel handig en leerzaam dat ik het heb uitgeprobeerd. Mijn dochter wandelde 100 meter achter mij aan. Ze schaamde zich dood voor haar moeder. Op een warme dag in korte broek met logge wandelschoenen en een volle rugzak op over straat op weg naar Delftse Hout. Gelukkig wilde zij op het terras met een lekkere tosti toch wel bij mij aan tafel zitten.

Vandaag heb ik mijn man op het vliegtuig gezet. Hij gaat samen met een vriend wandelen in de Oostenrijkse bergen. Normaal het uitje voor ons tweeën. Ik wil nu eigenlijk ook wel weg, maar eerst hebben we vrijdag 3 september uitzwaaimiddag voor de pers en genodigden, op de Euromast, en dan gaan we eindelijk de week daarna, op 12 september, vertrekken.